"Το Νεροχώρι είναι κτισμένο στην κορυφή ενός εύφορου λόφου και ανήκει στο Δ. Δ. Παϊδοχωρίου. Το χωριό προσφέρει όμορφες θέες προς τα Λευκά Όρη, στα γειτονικα χωριά και στην καταπράσινη φύση. Μια ηλιόλουστη , καθαρή μέρα μπορεί κάποιος να διακρίνει και το όρος Ιδη(Ψηλορείτης).

Οι πληροφορίες που διαθέτουμε δεν είναι επαρκείς για να πούμε με σιγουριά, αν ο χώρος ήταν κατοικημένος στα παλιά χρόνια. Γι' αυτό περιοριζόμαστε να καταγράψουμε τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε και ξεκινούν εκεί κάπου στα 1800 και συνδέονται με την ανακάλυψη της εικόνας της Αγίας Μαρίνας.

View from Nerochori

Τότε στη βραχώδη, άνυδρη και άγονη περιοχή ,που βρίσκεται ανατολικά και απέναντι από το Νεροχώρι, υπήρχε οικισμός με την ονομασία Κουκιανά. Σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι του οικισμού έβλεπαν συχνά τα βράδια ,στη θέση του σημερινού Νεροχωριού, ένα φως. Οι Κουκιανοί παραξενεύτηκαν για το φαινόμενο και όταν το αναζήτησαν, με έκπληξη διαπίστωσαν ότι το φως προέρχονταν από την εικόνα της Αγίας Μαρίνας. Το γεγονός θεωρήθηκε θαύμα και στο σημείο που βρέθηκε η εικόνα, έκτισαν το σημερινό ναό. Γύρω από την εκκλησία έκτισαν τις νέες κατοικίες τους, αφού η περιοχή και εύφορη ήταν και διέθετε  αρκετό νερό , εγκαταλείποντας τα παλιά οικήματα τους. Έτσι δημιουργήθηκε ένα νέο χωριό με το όνομα Νεροχώρι, αφού σε μικρό βάθος υπάρχει άφθονο βρυσικό νερό.

Η σύντομη ιστορική πορεία του χωριού συμπίπτει με την Τουρκική κατοχή και τους σκληρούς αγώνες που έλαβαν χώρα στην ευρύτερη περιοχή,για την αποτίναξη του ζυγού. Τη συμμετοχή των Νεροχωριανών στα επαναστατικά κινήματα από το 1821 και μετά, πιστοποιεί η εισβολή Τούρκων στρατιωτών στο χωριό σε ώρα Κυριακάτικης λειτουργίας. Ευτυχώς οι κάτοικοι πρόλαβαν και έφυγαν και οι Τούρκοι ξέσπασαν στον ιερέα, τον οποίο και κρέμασαν σε μια μουριά στον Πήγαδο.

Στήριγμα της ορθόδοξης πίστης και ζωής των κατοίκων του χωριού στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ήταν δύο θαρραλέοι κληρικοί, ο παπά-Γιώργης Μαριακάκης (1821-1894 ) και ο παπά-Χριστόδουλος Δαρατσάκης (1833-1912).Ριψοκίνδυνοι και τολμηροί ενθάρρυναν τους Νεροχωριανούς στη συμμετοχή τους στους επαναστατικούς αγώνες και παράλληλα αποτελούσαν το ανάχωμα στις προσπάθειες των παπικών για προσηλυτισμό στο δυτικό δόγμα.

Όμως η μορφή που σήμερα ξεχωρίζει και αποτελεί το καύχημα του χωριού, είναι ο Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης, με σημαντικό ποιμαντικό και κοινωνικό έργο.

Η πληθυσμιακή εξέλιξη του Νεροχωρίου δεν ήταν πολύ μεγάλη, αφού σε μικρή απόσταση από αυτό υπάρχουν πολλά χωριά. Η ζωντάνια και πληθυσμιακή ακμή του Νεροχωριού συμπίπτει με τη δεκαετία του 1940, όταν το χωριό έχει 180 ψυχές. Η παρακμή και η αιμορραγία του αρχίζουν κατά τη διάρκεια του αδελφοκτόνου εμφύλιου πολέμου 1946-1949, όταν το χωριό πληρώνει με βαρύ τίμημα αίματος την καταστροφή μεγάλων οικογενειών του χωριού. Στα χρόνια που ακολούθησαν συρρικνώνεται από την εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση, λόγω του μικρού κλήρου και της υποβάθμισης του αγροτικού εισοδήματος.

Οι μετανάστες Νεροχωριανοί διακρίνονται για την αγάπη τους προς τη γενέθλια γη και προσφέρουν όσο μπορούν για την αναζωογόνηση και την επιβίωση του." (Οι πληροφορίες γύρω απο το Νεροχώρι προέρχονται απο την ιστοσελίδα του Δήμου Φρέ)

 Για να δείτε ακίνητα πρός πώληση στο Νεροχώρι, πατήστε εδώ.